-

Zoeken
Ga naar de inhoud

Hoofdmenu:

 
 


Landgoed Den Vaertcant

----  
Een duurzame buitenplaats. ---


 
 
 
 



Wie is niet begaan met ons buitengebied? Bijna iedereen wil een veelzijdig platteland waar voor iedereen iets te beleven valt. Een platteland dat niet alleen aantrekkelijk is op het gebied van natuurlijke schoonheid maar ook economisch gezond is en waar een gezonde bedrijvigheid heerst. Verfraaiing en versterking, hand in hand…...

Via wet- en regelgeving stimuleert de overheid particulier initiatief op het gebied van ontwikkeling en uitbreiding van natuur en landschap. Een hele uitdaging om deze initiatieven verder te ontplooien en er daadwerkelijk mee aan de slag te gaan.  Rozenkwekerij Van der Woning is deze uitdaging aangegaan en in het voorjaar van 2007 heeft dit geresulteerd in het besluit van het Ministerie van Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit en de Staatssecretaris van Financiën, landgoed Den Vaertcant aan te merken als een NSW landgoed, bedoeld als in artikel 1 van de Natuurschoonwet 1928.


 
 
 
 
 


Het meest waardevolle van een land goed is haar duurzaamheid.
Haar generaties overschrijdende bestaan. Door koestering en goed
beheer zal het geheel in een zodanige conditie blijven dat de volgende generatie weer trots is het
ook te mogen koesteren, te beheren, door te geven……

 
 
 
 
 


Wat is een landgoed?

De Natuurschoonwet 1928 (NSW) is in 1928 tot stand gekomen.
Om een onroerende zaak aan te merken als landgoed, of te wel te rangschikken onder de Natuurschoonwet van 1928, moet eerst een verzoek worden ingediend bij de Minister Van Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit en bij de Staatssecretaris van Financiën. Deze stellen een aantal eisen aan de nieuwe buitenplaats. De combinatie van bebouwing, bossen, lanen, waterpartijen, tuinen en open ruimtes dient culturele waarde te hebben.
Nieuwbouw moet, zoals bij een landgoed past, allure en uitstraling hebben.


 
 
 

 Bekijken we de eisen specifieker  komen we o.a. de volgende  aandachtspunten tegen.
 De aanvrager van het landgoed moet  eigenaar zijn van de onroerende zaak.
 De oppervlakte van het onroerende  goed moet minimaal vijf hectare  bedragen waarvan een gedeelte
 bestaat uit houtopstanden of  natuurgebied.



 
 
 
 



Op landgoed Den Vaertcant is gekozen voor de aanleg van ruim twee hectare inheems bos. Kenmerkende loofhoutsoorten uit deze omgeving zijn zomereik, zwarte els, beuk en es.
Naast deze opgaande boomsoorten is ook aandacht geschonken aan de bosranden in het beplantingsplan. Een goed ontwikkelde bosrand is ecologisch en landschappelijk zeer waardevol. Enkele soorten uit dit sortiment zijn sleedoorn, wegedoorn, sporkehout, kardinaalsmuts en Gelderse roos.


 
 
 
 



Daarnaast is een natuurvijver van 3000 vierkante meter aangelegd om planten en dieren te herbergen. Rond het woongedeelte is een gracht gegraven. Verder is twee hectare bloemrijk grasland ingezaaid en zijn er populieren- en essenvelden aangelegd. Lanen, hagen en botanische rozenpartijen dienen als verbindende elementen.
Uiteraard is een aanzienlijk deel van het perceel gereserveerd voor de rozenkwekerij.


 
 
 
 



Voor de realisatie van een landgoed zijn diverse onderzoeken en vergunningen nodig. Alles bij elkaar passeren vele instanties de revue. Ook moeten fiscale en juridische vraagstukken worden opgelost.
Nadat aan alle voorwaarden is voldaan kan de aanvraag worden ingediend bij het LNV en vinden er toetsingen plaats.

 
 
 
 
 

De belastingdienst toetst de aanvragen in het veld  voor het Ministerie van Financiën.
Voor het Ministerie van Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit doen de provincies dit.
Nadat alle procedures en toetsingen positief zijn verlopen volgt rangschikking van het landgoed onder de Natuurschoonwet. Duurzame instandhouding en ontwikkeling van het natuurschoon staan hierbij voorop.


 
 
 
 
 
 
 



DE  IJSVOGEL


Anders dan de naam doet vermoeden, moet de ijsvogel niets van strenge winters hebben. Helaas hebben wij ook afscheid moeten nemen van het zo geliefde stelletje. De lange, strenge winter van 2009 – 2010 heeft ervoor gezorgd dat de vijver maandenlang bevroren bleef.

Jarenlang hebben wij kunnen genieten van ”onze” ijsvogeltjes. Eerst kwam het mannetje de omgeving verkennen en bracht daarna een vrouwtje mee. Het vrouwtje was duidelijk herkenbaar aan haar snavel.
De onderkant van de snavel was oranje.
Ze werd de gehele dag verwend met visjes.
Samen zaten ze op de takken, de brug of vlogen boven het water.
In de steile oeverwand hebben ze hun nest gebouwd.
Dagelijks waren ze bezig met graven, vissen, poetsen en op de uitkijk zitten.
En toen waren ze ineens met z’n viertjes……….

Vorig jaar hebben we nog regelmatig een ijsvogeltje gezien,
maar niet meer de ”onze’’.
Dit vogeltje zat op totaal andere plaatsen en was altijd alleen.
Het zijn prachtige vogeltjes, vooral als de zon op hun verenkleed schijnt.
Paradijselijk!


 
 
 
 

                                    Dubbel klik voor vergroting op het filmpje

 
 
 
 

De naam van het landgoed.

Landgoed Den Vaertcant

Het landgoed Den Vaertcant refereert aan een historische turfvaart.
In 1324 gaf de heer van Breda een groot moer uit aan de abdij van
O.L.V. te Middelburg.


 
 

Dit gebied lag ten noord oosten van Terheijden. Het gebied was 790 ha groot en bestond hoofdzakelijk uit moeras. In de uitgiftebrief werd bepaald dat men de beschikking wilde hebben over drie vaarten/wegen.
De gestoken turf werd met vletten afgevoerd over deze turfvaarten met veelal trekpaden erlangs. Door deze paden eeuwenlang te belopen ontstonden als vanzelf wegen.
Het pad langst de Vaartkant werd in de late middeleeuwen vaak voor kerkbezoek gebruikt. Dit zeer oude pad loopt gedeeltelijk over het landgoed, het grootste deel is echter door ruilverkaveling en aanleg van (snel)wegen verloren gegaan. De oude turfvaart grenst aan het perceel en is nog duidelijk herkenbaar.


 
 
 
 


Landgoed Den Vaertcant grenst aan het bestaande natuurgebied de Binnenpolder van Terheijden. Dit gebied heeft dan ook als inspiratiebron gediend. In samenwerking met Waterschap Brabantse Delta kon de kade langs de Vaartkantsevliet in 2006 aan het huidige landgoed worden toegevoegd.


 
 
 
 
 

De intentie om een stukje duurzame natuur te creëren, hoe bescheiden dan ook, is de drijfveer geweest van Rozenkwekerij Van der Woning. Duurzame natuur in combinatie met duurzame bedrijfsvoering op een prachtig stuk grond in het buitengebied van de gemeente Drimmelen.

 
 
 
 
 

Onderstaand filmpje: Klapstoelconcert 2015 op Landgoed Den vaertcant.

 
 
 
Terug naar de inhoud | Terug naar het hoofdmenu